Χαμένες εικόνες – Μια εικόνα για τη μνήμη

Ταινίες που προσπαθούν να ξυπνήσουν μια εμπειρία από τον καιρό πριν από τη γέννηση του δημιουργού τους, ταινίες που επιχειρούν να φέρουν στον νου μια εποχή που δεν καταγράφηκε ποτέ. Ταινίες που θυμούνται το χρώμα, τη γεύση ή το άρωμα ενός κάποιου παρελθόντος.

Το σινεμά στην πιο αλχημική του φάση, μία σύγχρονη τελετή για το ξύπνημα των νεκρών και ξεχασμένων. Ο κινηματογράφος ως μια μνημονική πράξη, στην οποία η ταινία είναι μια υπερ-πραγματική προσομοίωση της εντύπωσης μιας παρελθοντικής εμπειρίας. Καθώς επιχειρεί να αναδομήσει το παρελθόν, το σινεμά αυτό εκφράζει την απόλυτη απομάκρυνση του τώρα από το τότε.