Από το φιλμ στο ψηφιακό: Σειρά συζητήσεων

Μπορεί ο κινηματογράφος να προσδιορίζεται και να παίρνει ώθηση από τις εξελίξεις στην τεχνολογία του, αλλά ένας θεατής δεν γίνεται κατ’ ανάγκη κοινωνός αυτής της στενής σχέσης. Για έναν αφοσιωμένο θεατή, η ουσία του κινηματογράφου δεν έγκειται μόνο στη σημερινή ή τη μελλοντική του εκδοχή, αλλά και σε όλα τα στοιχεία που περιλάμβανε το σινεμά στο παρελθόν.

Η τεχνολογία του κινηματογράφου βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε ένα ξέφρενα μεταβατικό στάδιο, καθώς το ψηφιακό αποτελεί πλέον τον κανόνα στα διαφορετικά στάδια παραγωγής και προβολής ενός κινηματογραφικού έργου. Παρ’ όλα αυτά, η δυνατότητά τους να παράγουν αντίστοιχο τελικό αισθητικό αποτέλεσμα δεν καθιστά όμοια αυτά τα μέσα. Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς στον κόσμο του ψηφιακού τη θέση των ταινιών που πειραματίζονται με τις χαράξεις στην επιφάνεια του σελιλόιντ. Αντιστοίχως, πολλές περιπέτειες του animation δύσκολα θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν αποκλειστικά με τη χρήση φιλμ.

Κάπως έτσι προκύπτει το ερώτημα: διακυβεύεται κάτι στην ψηφιακή επανάσταση πέρα από τον συναισθηματισμό για ένα μέσο που παρακμάζει; Μπορεί ένα υβρίδιο φιλμ και ψηφιακού να οδηγήσει σε ένα πιο οικονομικό, ισότιμο σινεμά; Ή υπάρχει περίπτωση να έχουν τα δύο μέσα σημαντικές διαφορές και να υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγηθούν σε μαρασμό τα μοναδικά χαρακτηριστικά του φιλμ στον κινηματογράφο, την ώρα που τα χαρακτηριστικά του ψηφιακού βίντεο παραμένουν ουσιαστικά ανεκμετάλλευτα, καθώς είναι ταγμένα στο «κινηματογραφικό» καθήκον;

Κι ενώ η υποδοχή των ταινιών από την πλευρά του κοινού εξαρτάται αποκλειστικά από τον τρόπο με τον οποίο θα τις διακινήσει η βιομηχανία, η πρόσληψη

και η κατανόηση τους από τους θεατές τους παραμένουν ανεξάρτητες από την πορεία της οικονομίας. Και ακόμα κι αν η βιομηχανία λέει «το φιλμ μετατρέπεται σε ψηφιακό», ξεκινάμε από το γεγονός αυτής της μετάβασης για να διερωτηθούμε τι προσδιορίζει το κάθε μέσο –πέρα από την προοπτική ενός κοινού μέλλοντος–, κι αν η «εξίσωσή» τους μπορεί να υπονομεύσει κινηματογραφικές φόρμες που είναι πιο αρμοστές στο καθένα από αυτά. Καθώς απευθύνεται σε σκηνοθέτες κι εκθέτες, σε τεχνικούς και αρχειοθέτες, το ερώτημα αποκτά πολλές προεκτάσεις: γιατί φιλμ και γιατί ψηφιακό;

Σε αυτή τη σειρά ομιλιών, πολλές διαφορετικές φωνές από διάφορους χώρους της κινηματογραφικής βιομηχανίας θα περιγράψουν τη σχέση τους με τα δύο διαφορετικά μέσα, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται και χρησιμοποιούν το καθένα από αυτά και το τι σημαίνουν για όλους εμάς που βρισκόμαστε στο κοινό μιας ταινίας.